Trwa właśnie finał Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego, a Adam Fulara nagrał własną wersję słynnego Walca cis-moll, którego kompozytorem jest Fryderyk Chopin, na gitarze dwugryfowej. Jak pewno wiecie z lekcji, Adam Fulara w trzeciej klasie omawia utwory Chopina, a także pokazuje jak do nich można improwizować. Ten utwór też nie był przeznaczony do nagrania – początkowo miał być jedynie bazą do nauki, bo jak ktoś ma odpowiednie narzędzia (a do takich należy rozumienie funkcyjności oraz umiejętność improwizacji na składnikach funkcji) to wtedy Chopin może bezpośrednio stać się „nauczycielem”. A czego uczy Chopin? Składania funkcji, prowadzenia głosów, tego które składniki jak działają w melodii i jak je ze sobą łączyć, pracy motywicznej i wielu innych ciekawych zagadnień. Utwór nie jest dosłowną transkrypcją. Adam Fulara rozszyfrował funkcje, następnie znalazł miejsca, oraz głosy takie, żeby te same funkcje zabrzmiały optymalnie na gitarze i złożył utwór ponownie. Efekt jest dużo bardziej zbliżony do oryginału niż dosłowna „transkrypcja”. Tej metody traktowania utworów Chopina na gitarze nauczył się Adam Fulara w trakcie The Great Guitar Escape, gdzie spędził wiele wspólnych wieczorów z Andy Timmonsem, który dokładnie w ten sposób traktuje muzykę Chopina, jako bazę do nauki. W książce pt. „Zrozumieć język muzyki. Teoria improwizacji”, Adam Fulara pokazuje też jak kreatywnie można krok po kroku traktować utwory Chopina ucząc się od niego, oraz improwizować do jego utworów (rozdział pt. „Sposób na Chopina”). Kompozytorzy muzyki poważnej do tworzenia swoich melodii używali głównie tzw. changes, czyli tego, czego uczymy w naszej szkole Metodą Fulary. Mamy nadzieję, że niedługo pojawią się muzyczne przykłady takich interpretacji na tym kanale. Zapraszamy do posłuchania:
